พฤติกรรมผิดๆ ในการเล่นหุ้น สัมภาษณ์ Brett N. Steenbager

วันนี้ผมนำเอาวิดีโอคลิป จากการสัมภาษณ์ Brett N. Steenbager เซียนหุ้นที่เราได้รู้จักกันไปแล้ว จากหนังสือEnhancing Trader Performance มาให้ดูครับ ขอขอบคุณ แมงเม่าคลับ ครับ


เราจะพูดกันถึงว่า จะทำอย่างไร “เมื่อนักเล่นหุ้นเกิดฟุ้งซ่านกับตัวเองขึ้นมา” กับ Dr. Brett Steenbager
+สวัสดีครับ สบายดีไหมครับ?
-สบายดีครับ ขอบคุณมาก
+จากการที่คุณเป็นจิตแพทย์ และเป็นผู้เขียนหนังสือหุ้น “The Daily trading coach” โดยที่คุณได้ให้คำปรึกษากับนักเล่นหุ้นมามากมายนั้น อะไรคือพฤติกรรมที่มักจะบ่อนทำลายตัวของพวกเขาเอง ซึ่งจะเป็นอุปสรรคกับการเป็นนักเล่นหุ้นที่ดีบ้างครับ?
-มีพฤติกรรมแย่ๆ อยู่ 2 อย่าง ซึ่งผมมักจะนึกถึงขึ้นมาทันทีเลย อย่างแรกก็คือ “มัวเมาอยู่กับการเล่นหุ้น” คนส่วนใหญ่สามารถเสพติดการเล่นหุ้นได้เหมือนๆ กับเล่นการพนัน ด้วยเหตุผลที่คล้ายๆ กัน ไม่ใช่ว่าทุกๆ คนจะเข้ามาเพียงเพื่อการทำกำไร บางคนก็เข้ามาเพราะอยากตื่นเต้น หวาดเสียว และนั่นก็อาจทำให้พวกเขาฟุ้งซ่านขึ้นมาได้
+แต่การเล่นหุ้นนั้นที่จริงแล้วก็เหมือนกับการทำธุรกิจ ซึ่งทุกๆ คนควรจะตระหนักไว้ให้ดี มันไม่ได้เหมือนกับคุณกำลังเดินเข้าบ่อนที่ “ลาสเวกัส” สักเท่าไหร่เลย
-นี่เป็นประเด็นที่ดีมาก เพราะกำไรที่เกิดจากการเล่นหุ้นส่วนใหญ่นั้น มักจะมาจากความ “อดกลั้น” เพื่อที่จะรอความได้เปรียบและโอกาสของคุณ หากคุณอยากตื่นเต้นหล่ะก็ คุณก็จะไม่มีความ “อดกลั้น” คุณจะไม่รอให้โอกาสของคุณมาถึง และคุณกำลังทำร้ายตัวเองอยู่
+อะไรคือพฤติกรรมของนักเล่นหุ้นที่บ่อนทำลายตัวเองอีกอย่าง ที่คุณมักเห็นด้วยเสมอ?
-พฤติกรรมที่บ่อนทำลายตัวเองอีกอย่างก็คือ “อารมณ์ชั่ววูบ” ของพวกเขา เมื่อไหร่ที่คนเราตัดสินใจด้วยอารมณ์ชั่ววูบ จากความสับสนในใจของพวกเขา เช่น การตัดขาดทุนแต่ตลาดไม่ลงต่อ พวกเขาก็จะเริ่มสับสน แล้วจากความสับสนและฟุ้งซ่านนี่เอง ทำให้รู้สึกว่าต้อง “เอาคืน” ซึ่งเรามักเรียกว่าการ “เล่นหุ้นอย่างหน้ามืด” พวกเขาตัดสินใจจากอารมณ์ชั่ววูบ ทั้งที่ไม่มีความได้เปรียบอะไรเลย และนั่นมักจบลงด้วยการขาดทุนอย่างมาก
+ถ้าเปรียบเทียบกับการเล่นด้วย “สัญชาตญาณ” ล่ะครับ มันเกี่ยวข้องกันบ้างไหม ยกตัวอย่างเช่น… การเก็งกำไรค่าเงินปอนด์ของ “จอร์จ โซรอส” ในช่วงปี 90 เขาบอกว่าเขารู้สึกว่า ค่าเงินปอนด์จะต้องตกลงมา และเขาก็ได้ทำมันลงไป จนได้กำไรอย่างมหาศาล ซึ่งมีตัวอย่างอย่างนี้ให้เราเห็นมากมาย การเล่นหุ้นด้วย “อารมณ์ชั่ววูบ” จะแตกต่างกับการเล่นด้วย “สัญชาตญาณ” อย่างไรบ้าง?
-นี่เป็นคำถามที่ดีมาก และถูกต้องที่สุด… โดยส่วนใหญ่แล้ว นักเล่นหุ้นระยะสั้นมักจะอาศัย “สัญชาตญาณ” กันทั้งนั้น แต่หากว่าคุณไม่มีจิตใจที่สงบนิ่งแล้วหล่ะก็ คุณจะไม่สามารถเข้าถึงสัมผัสพิเศษที่คุณมีแน่ๆ เมื่อไหร่ที่นักเล่นหุ้นกำลังสับสนนั้น เขามักจะคิดถึงแต่กำไร-ขาดทุน ที่เกิดขึ้น นั่นทำให้เขาไม่ได้เพ่งสมาธิไปที่ตลาด ผลก็คือ “อารมณ์ชั่ววูบ” ของพวกเขา จึงไม่ได้เกิดจาก “สัญชาตญาณ” แต่มันเกิดจากอารมณ์ที่สับสนของพวกเขาเอง
+เบื้องต้นแล้วก็คือ เขาควรจะหายใจลึกๆ ถอยออกมา แล้วมองไปที่ตลาดหุ้นจริงๆ ถามตัวเองว่า อะไรคือเหตุผลต่างๆ ในการกระทำของเขา แทนที่จะปล่อยให้อารมณ์พาไปสินะครับ?
-กฏง่ายๆ ของผมก็คือ “หากคุณกำลังคิดถึงแต่ตัวเอง หรือกำไร-ขาดทุนที่เกิดขึ้น” คุณกำลังหลงทางแล้วครับ ! คุณควรจะเพ่งสมาธิไปที่ตลาดหุ้น ไม่ใช่ตัวของคุณเอง
+ขอบคุณมากนะครับ
-ขอบคุณเช่นกันครับ